zondag 31 oktober 2010

Zonder woorden / Without words

Wordt ijl de kruin van menig oude boom,
gedund door zomerdroogte, zure regen,
chromatisch-geel het lover. Bijna loom
laat zich het laatste blad neerwaarts bewegen.

Tegen de zwaartekracht in, 't idioom;
heffend zijn takken als een zegeteken,
regelt hij de onverbroken sappenstroom,
aanvaardt dat lover-glorie is verstreken.

Geworteld diep, kent hij verborgen bron,
de aderen die de aarde leefbaar houden.
Hij wacht in sneeuwstorm op de Lentezon,
weet sidderend zich in wolkbreuk zelfs behouden.

De simpele vruchtjes, van de stam niet ver,
zijn van hetzelfde wachtwoord reeds doordrongen.
Wat wil ontkiemen kent de juiste ster
het gaat vanzelf, er hoeft niet voorgedrongen.

Wordt ijl de kroon van onze levensboom,
het silhouet van takken, broze twijgen,
is dat begin of einde van een droom...
Een jubeltoon vertaald in dankbaar zwijgen.

Een liefdevolle herinnering aan mijn schoonmoeder
geschreven doo F.Hardam-van Omme

Is thin the crown of many old trees,
thinned by summer drought, acid rain,
chromatic yellow the leaves. Almost loom
can be the last leaf downward move.

Against gravity, it idiom;
elevating its branches as a victory sign,
handle the unbroken juices flow,
accepts that lover-glory has passed.

Deeply rooted, he knows hidden source
the veins that keep the Earth livable.
He waits in snow storm at the spring sunshine,
am trembling in cloudburst even retained.

The simple fruits, not far from the tribe,
are already aware of the same password.
What does germinate knows its star
it just happens, there does not penetrated.

Is thin the crown of our Life,
the silhouette of branches, brittle twigs,
that start or end of a dream ...
A jubilant tone translated into grateful silence.

A loving memory of my mother in law
written by F.Hardam-van Omme

zaterdag 23 oktober 2010

voorbereidingen borduurstandaard / preparations frame stand

Omdat het origineel - the Stitchmaster - niet voldoet voor grote spanramen heb ik mijn vader een eigen borduurtafel laten maken. Deze is van links naar rechts 65 cm. Nu heb ik voor de First Rose van Christensen een spanraam besteld van 99 cm. en dan steekt hij maar aan iedere kant maar 17 cm uit. En hij is heel stevig. In de midden poot heeft hij vleugelmoeren aangebracht zodat ik hem in hoogte kan stellen. Eerst was er geen plankje bovenop, maar dat was lastig. Nu heeft hij er dat ook opgemaakt en kan ik mijn draadorganisator er zo opzetten. Als mijn spanraam binnen is, dan laat ik zien hoe het uit ziet.

With the original frame stand (the Stitchmaster) it was not possible to use large frames. So I asked my father to make a more rigid and bigger stand. From left to right it mesures 65 cm. Now for the First Rose of Christensen I ordered a frame of 99 cm. You can see on the picture that he had used some leftovers from the garage, but it does the job. He used wing nuts to make the stand adjustable in height. At first there was no bord on the top but he made it for me and now I can give my tread organizer a place.

 When my frame arived I will show how its ready to start.
 

zondag 17 oktober 2010

Fabric for The First Rose from Christensen

Ik ben naar Ahoy Rotterdam geweest waar de Handwerkbeurs werd gehouden. Het was weer een gezellige boel daar. Veel stands voor ieder wat wils. Of je nu van breien , haken, knopen, naaien of borduren houd. Ik ben gelukkig geslaagd met een mooie linnen stof van Belfast. Op twee verschillende foto's met andere lichtinval heb ik nog niet de goede kleur kunnen pakken. Het is een zacht kleur grijs. wat erg mooi bij al het groen past. Groene stof was er wel, maar alleen maar de kerstgroen. Dat was nou niet bepaald wat ik zocht. Dan maar een totaal andere kleur. De stand waar ik een borduurframe wilde kopen was er niet. Dus dan moet ik hem maar via internet bestellen. Ik ga eerst verder de Train of Dreams afmaken maar ik ben heel blij met deze stof.

I've been to Ahoy Rotterdam were the Craft fair was held. It was a great atmosphere there. Many stands for everyone. Whether you enjoy knitting, crocheting, sewing ore stitching. I am happy with my Belfast linnen that I found. On two different pictures with different light  I have not tackeld the right color. It is a soft grey color, wich suits beautiful with the greens. There were no greens I liked, only the christmas greens. That was not exactly what I wanted. The stand where I wanted to buy a stitching frame was not there.  So I must order it at the shop. First I must finish the Train of Dreams, I am so happy with my new fabric. 

maandag 11 oktober 2010

Train of Dreams

Eindelijk dan weer anderhalve pagina af. Er kwam geen eind aan die confettiesteken. Wel leuk om aan het draakje met de slaapmuts bezig te zijn. Nu nog twee volle pagina's en twee halve. Ik denk niet dat ik dat in november red. Want in December wil ik toch weer aan de Madonna verder, die moet ook eens af dit jaar.

Finally there is one and a half page done. There was no end to the confetti stitches.Nice with the little dragon and the nightcap. Now to full and two half pages to go. I do not think I mange it in November to finish this. In December I go back to the Madonna, I want to finish her this year.




woensdag 6 oktober 2010

snoepende spreeuwen/ eating starlin

Het laatste beetje druiven laat ik altijd in de pergola zitten. Dat is voor de vogels. Het is een leuk gezicht om die meute spreeuwen te zien. Ze komen met een hele zwerm aanvliegen, gooien meer druiven in het rond dan dat er opgegeten word. En het kabaal is oorverdovend.

I leave the last bit of grapes hang into the pergola. That's for the birds. It's a nice sight to see the crowd starlings. They come in a swarm, throwing grapes into the round, more than they can eat. And the noise is deafening.



zondag 3 oktober 2010

MonsterJam

Ger was het vorige weekend met onze zonen naar Arnhem geweest naar de MonsterJam. Heel erg leuk vonden ze het. Zelf vond ik, toen ik de foto's zag, de hond erg leuk. Met zijn flaporen. Gewonnen had hij wel niet maar dat mocht de pret niet drukken.

Ger went the previous weekend with our sons to Arnhem to the MonsterJam. They really liked it. Personally, when I  saw the pictures, I liked the dog very much. With his floppy ears. He had not won the races, but that not spoild the fun.