zondag 31 oktober 2010

Zonder woorden / Without words

Wordt ijl de kruin van menig oude boom,
gedund door zomerdroogte, zure regen,
chromatisch-geel het lover. Bijna loom
laat zich het laatste blad neerwaarts bewegen.

Tegen de zwaartekracht in, 't idioom;
heffend zijn takken als een zegeteken,
regelt hij de onverbroken sappenstroom,
aanvaardt dat lover-glorie is verstreken.

Geworteld diep, kent hij verborgen bron,
de aderen die de aarde leefbaar houden.
Hij wacht in sneeuwstorm op de Lentezon,
weet sidderend zich in wolkbreuk zelfs behouden.

De simpele vruchtjes, van de stam niet ver,
zijn van hetzelfde wachtwoord reeds doordrongen.
Wat wil ontkiemen kent de juiste ster
het gaat vanzelf, er hoeft niet voorgedrongen.

Wordt ijl de kroon van onze levensboom,
het silhouet van takken, broze twijgen,
is dat begin of einde van een droom...
Een jubeltoon vertaald in dankbaar zwijgen.

Een liefdevolle herinnering aan mijn schoonmoeder
geschreven doo F.Hardam-van Omme

Is thin the crown of many old trees,
thinned by summer drought, acid rain,
chromatic yellow the leaves. Almost loom
can be the last leaf downward move.

Against gravity, it idiom;
elevating its branches as a victory sign,
handle the unbroken juices flow,
accepts that lover-glory has passed.

Deeply rooted, he knows hidden source
the veins that keep the Earth livable.
He waits in snow storm at the spring sunshine,
am trembling in cloudburst even retained.

The simple fruits, not far from the tribe,
are already aware of the same password.
What does germinate knows its star
it just happens, there does not penetrated.

Is thin the crown of our Life,
the silhouette of branches, brittle twigs,
that start or end of a dream ...
A jubilant tone translated into grateful silence.

A loving memory of my mother in law
written by F.Hardam-van Omme